Bassin

Het Bassin is in de jaren 1824-1826 aangelegd op de plek waar tot aan de Franse tijd de kloostercomplexen van de Duitse Orde (genoemd Nieuwen Biesen) en de Antonieters lagen. De haven vormde de verbinding tussen twee kanalen. Richting het noorden vormt de haven het beginpunt van de Zuid-Willemsvaart en richting het zuiden voor het inmiddels gedempte Kanaal Maastricht-Luik. De toegangskanalen werden aanvankelijk door de vestingwerken van Maastricht aangelegd.

Ontsluiting van de stad

De aanleg van de Zuid-Willemsvaart en het Bassin zorgden voor de noodzakelijke ontsluiting van de stad en stimuleerde de industriële ontwikkeling in dit deel van Maastricht. Na de Tweede Wereldoorlog nam het economische belang van het Bassin steeds meer af (vooral na de aanleg van de Beatrixhaven) en in de jaren ’60 was er sprake van demping voor een nieuwe toegangsweg tot de stad. Die weg kwam er uiteindelijk wel, maar werd via een brug (Bassinbrug) over de haven aangelegd.

Pleziervaart

In de jaren ’90 is de haven opgeknapt en de haven is tot op dit moment in gebruik voor de pleziervaart. De haven biedt toegang tot de Zuid-Willemsvaart en via een oude sluis tot de Maas.

De omgeving

Langs het Bassin liggen de papierfabriek van Sappi en een aantal gebouwen van de Koninklijke Sphinx, die in 2006 het Bassingebied verruilde voor een nieuwe locatie in de Beatrixhaven. De oude Timmerfabriek van Sphinx wordt op dit moment klaargemaakt als locatie voor diverse culturele instellingen. Aan de zuidzijde liggen enkele oude pakhuizen. Hierin zijn nu woningen, onder andere voor studenten, en kantoren gevestigd. In de oude werfkelders direct aan het water vindt u een aantal cafés en restaurants. Met alle ontwikkelingen die plaatsvinden rond de oude Sphinxfabrieken breekt er ook een nieuwe toekomst aan voor het Bassin. Een toekomst en invulling die aansluit bij de ontwikkelingen in het gebied.

Meer informatie

Op www.tbassin.nl leest u meer over deze Maastrichtse haven.

 

  • Project status: Gereed
Bassin.jpg