‘Laat het stromen!’

Een ontmoeting op een zomerse julidag in het Eiffelgebouw.

Wim Smeets: ‘Mijn opa heeft hier gewerkt. Iedere ochtend kwam hij van Wittevrouwenveld hierheen. Van hem kreeg ik mijn eerste gitaar. Zuur dat hij overleed aan stoflongen.’

Govert Derix: ‘Het verleden spreekt hier uit alles. Maar het gebied gaat nu iets nieuws toevoegen aan de stad.’

Wim: ‘De redding van de Timmerfabriek was een mijlpaal. Daar leren we van hoe belangrijk het is om ook het Eiffelgebouw in te zetten voor een nieuwe toekomst. Het ambacht kan terugkomen.’

Govert: ‘Maar je kunt het niet afdwingen.’

Wim: ‘Je kunt contexten scheppen waarin het kan stromen. De Muziekgieterij is een melting-pot van mensen die iets willen met muziek. Als een oliemannetje tussen high- en low-culture. Voor veel jeugd is het de eerste entree in de cultuur. Ik ging pas boeken lezen toen ik ontdekte dat Henry Rollins behalve songs ook boeken schreef.’

Govert: ‘Het voorziet in een behoefte.’

Wim: ‘Sinds de opening in maart hadden we 43 producties met 11.000 bezoekers. Het is als bij voetbal. Een levende voetbalcultuur kan niet zonder goeie profclub. Tussen Brussel, Amsterdam en Keulen moest een poppodium komen met internationale uitstraling. Dat is er nu.’

Govert: ‘Een voedingsbodem van de euregionale kenniseconomie.’

Wim: ‘Hou dat vast. Geloof daar in. En geef het ruimte. Ooit speelde ik in de Kulturfabrik in Berlijn. Toen een soort Landbouwbelang. Het succes had niemand kunnen voorspellen. Die onvoorspelbaarheid moeten we koesteren.’

 

Wim Smeets toerde met sterren als Robert Cray en Suzanne Vega langs internationale podia en is nu directeur van De Muziekgieterij. Govert Derix is filosoof, adviseur en schrijver van de roman Sterrenmoord (DWDD-zomertip).